سیم کارت چیست؟

یک سیم کارت در واقع یک کارت هوشمند برای تلفن های همراه می باشد. سیم کارت به صورت امن کلیدهایی که برای سرویس دهنده مشترک هستند را جهت شناسایی یک تلفن همراه در خود نگهداری می کند. یک سیم کارت به راحتی این امکان را به کاربران می دهد تا بتوانند گوشی خود را تغییر دهند آن هم فقط با خارج کردن آن و قرار دادن در گوشی دیگر. 

سیم کارت در شبکه های GSM مورد استفاده قرار می گیرد. در شبکه های UMTS معادل سیم کارت با نام USIM یا Universal Sim شناخته می شود، در صورتیکه ماژول خارج شونده‌ ای که کاربر را معرفی می کند با نام (RUIM) در تلفن های CDMA بیشتر به کار برده می شود.

سیم کارت دارای دو اندازه استاندارد هست که در بازار وجود دارد. اولی به اندازه یک کارت اعتباری (85.60م.م × 53.98 م.م × 0.76م.م) می باشد. دومی که جدیدتر می باشد و از مجبوبیت بیشتری برخوردار است، دارای اندازه مینیاتوری 25 م.م در طول، 15 م.م ارتفاع و ضخامت آن به اندازه 0.76 م.م می باشد.

W-SIM سیم کارتی است که باعث کامل کردن هسته فناوری سلولی با کارتی که در درون خودش است می باشد.

GSM 11.11 مشخصه ها و ویژگی های سیم کارت را معرفی می کند. GSM 11.14 مشخصه ها و ویژگی های برنامه های ابزاری SIM برای سیم کارت را معرفی می کند.


ذخیره‌سازی حافظه دارای چه اندازه ای است؟

نوعی از سیم کارت وجود دارد (فقط GSM 11.11) که دارای قیمت ارزان تر و حافظه کمتری است، حدودا 2-3 کیلوبایت که در GSM 11.11 مشخص و تعریف شده است (برای دفترچه تلفن و مشابه آن). همان نوع حافظه داده که به صورت مستقیم به وسیله گوشی به دست می آید. قسمت بازاری سیم کارت هایی که قیمت ارزان تری دارند، مربوط به دوام و پایداری آن ها می باشد.

سیم کارتهایی که دارای کاربردهای اضافه تر و بیشتری هستند (GSM 11.14) در اندازه‌ ای که حافظه های زیادی دارند وجود دارند، و بیشترینشان یک گیگابایت حافظه دارند. کوچک‌ترین آن ها هم از همان مدلی است که اندازه شان 32 کیلوبایت و 16 کیلوبایت می باشد و در شبکه های GSM  که کمتر رواج پیدا کرده استفاده می شوند. سیم کارت هایی با انداره حافظه بزرگ تری هم موجود می باشند که در حدود 128 تا 1024 مگابایت هستند.

حافظه سیم کارت ارتباط زیادی با خدماتی که ارائه می شود دارد.

در اواخر سال 2006 سیم کارتی که از نوع 64 کیلوبایتی بود بیشترین استفاده را در آمریکا داشت.


سیستم عامل ها


سیستم عامل های سیم کارت عموما دارای دو مدل می باشند : سیستم عامل های محلی و کارت های جاوا. سیم کارت های محلی دارای نرم افزارهایی هستند که سرویس های مخصوصی را که در خود دارند ارائه می دهند در صورتی که کارت های جاوا براساس استانداردهایی طراحی شده اند، که نوع خاصی از زیر مجموعه‌ی زبان برنامه نویسی جاوا می باشند و هدف از تولید آن ها اجرا بر روی دستگاه های کوچک است.


داده

سیم کارت ها اطلاعاتی که به وسیله شبکه مشخص می شود را به منظور تایید هویت و معرفی مشترک به شبکه در خود قرار می دهد، مهم‌ترین این اطلاعات شامل ICCID و IMSI و Ki و LAI می باشند. یک سیم کارت همین طور شامل اطلاعات دیگری مانند شماره SMSC (مرکز سرویس پیام کوتاه)، نام ارائه دهنده خدمات (SPN)، شماره های تماس خدمات (SDN) و برنامه های سرویس ارزش افزوده (VAS). ( به GSM 11.11 مراجعه کنید)


ICCID چیست؟


هر سیم کارت را در همه جای دنیا با نام ICC-ID (شماره کارت مداری بین المللی) می شناسند. ICCID را در درون سیم کارت ذخیره می‌ کنند و همینطور بر روی بدنه سیم کارت در طول مراحلی به نام شخصی سازی چاپ یا حک می شوند.


IMSI چیست؟


هر سیم کارت بر روی شبکه خودش به وسیله نگه داری واحد تعیین کننده بین المللی تلفن مشترک شناخته می شود. اپراتورهای تلفن همراه با بهره گیری از IMSI باعث برقراری تماس های تلفن همراه مشترک و ارتباط آن با سیم کارت های دیگر می شوند .


کلید تایید هویت چیست؟ (Ki)

Ki یک مقدار 16 بایتی می باشد که به منظور تایید هویت سیم کارت روی شبکه تلفن همراه به کار برده می شود. هر سیم کارت دارای یک Ki به صورت واحد می باشد که به وسیله اپراتور تلفن همراه در طول مراحلی شخصی سازی روی آن صورت می گیرد. همچنین Ki در پایگاه داده شبکه (به عنوان HLR شناخته می شود) ثبت می‌ گردد.


پروسه تایید هویت چیست؟

زمانی که تلفن همراه راه اندازی می شود، سیم کارت، IMSI خود را به سمت اپراتور تلفن همراه ارسال می کند و همراه با آن دسترسی و تایید هویت را درخواست می نماید.
اپراتور تلفن همراه در پایگاه داده خود به دنبال IMSI می گردد که مورد درخواست قرار گرفته و با Ki مشخص می شود.

بعد از آن اپراتور تلفن همراه یک عدد تصادفی به وجود می آورد و آن را با ki ترکیب می کند و یک شماره به نام درخواست واردشده (SRES_1) ایجاد می نماید.

و پس از آن اپراتور شبکه عدد تصادفی را به سوی سیم کارت ارسال می کند و سیم کارت هم آن عدد تصادفی را Ki در خودش ترکیب می‌کند و SRES_2 را به وجود آورد و آن را به اپراتور ارسال می کند.

پس از آن اپراتور شبکه SRES_1 محاسبه شده خودش را با SRES_2 محاسبه شده به وسیله سیم کارت مقایسه می نماید. اگر دو شماره به یک شکل درآمدند سیم کارت تایید شده و می تواند به شبکه دسترسی پیدا کند.


معرفی‌کننده موقعیت محلی

سیم کارت موقعیت اطلاعات شبکه را که از سوی شبکه به آن پخش می‌شود را ذخیره می‌نماید، مثل معرفی کننده موقعیت محلی (LAI). اپراتورها به قسمت های مختلفی تقسیم شده اند، که هرکدام دارای یک شماره LAI مختص به خودش می باشد زمانی که تلفن همراه موقعیت خود را از یک قسمت به قسمت دیگری تغییر می‌دهد، آن اطلاعات جدید LAI را در سیم کارت ذخیره می کند و به سمت اپراتور شبکه ارسال می کند تا موقعیت جدید خود را بتواند شناسایی نماید.
نویسنده مقاله : آرش ابوالفتحی منبع مقاله :

برچسب ها :

  • 04 تیر 1401
  • Admin
  • 327
طراحی سایت : رسانه گستر © 2002 - 2023